خرید عسل کُنار تحویل و فروش درتهران

عسل کُنار تحویل

تولید عسل کنار، مانند سایر انواع عسل طبیعی، یک فرآیند شگفت‌انگیز و پیچیده است که بخش عمده آن توسط زنبورهای عسل انجام می‌شود، اما نقش زنبوردار در مدیریت و برداشت صحیح نیز حیاتی است. این فرآیند را می‌توان به چند مرحله اصلی تقسیم کرد:

۱. آمادگی کندو و استقرار زنبورستان

 

• انتخاب محل: زنبوردار باید کندوها را در نزدیکی باغ‌ها یا جنگل‌های درخت کنار (سدر) مستقر کند. درختان کنار بیشتر در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری، به‌ویژه در جنوب ایران (مانند خوزستان، فارس، بوشهر، هرمزگان و سیستان و بلوچستان) رشد می‌کنند.
• سلامت کندوها: قبل از فصل گلدهی کنار، زنبوردار باید از سلامت و قدرت کلنی‌ها اطمینان حاصل کند. این شامل مبارزه با آفات و بیماری‌ها (مانند کنه واروآ)، تأمین غذای کافی و فراهم کردن شرایط تهویه مناسب برای کندوها (به ویژه در مناطق گرمسیری) می‌شود.
• زمان‌بندی: گلدهی درخت کنار معمولاً از اوایل پاییز (اواخر شهریور تا اوایل مهر) آغاز می‌شود و حدود ۴۰ روز به طول می‌انجامد. زنبوردار باید کندوها را در زمان مناسب به منطقه گلدهی منتقل کند تا زنبورها بتوانند از شهد این درختان استفاده کنند.

۲. جمع‌آوری شهد توسط زنبورها

 

• پرواز و جمع‌آوری: زنبورهای کارگر با استفاده از خرطوم خود، شهد شیرین گل‌های درخت کنار را می‌مکند. این شهد در کیسه عسلی (شکم دوم زنبور) که جدا از دستگاه گوارش آن است، ذخیره می‌شود. هر زنبور می‌تواند مقدار زیادی شهد (گاهی تا معادل وزن خود) را با هر پرواز جمع‌آوری کند.
• تغذیه انحصاری: از آنجایی که در فصل گلدهی کنار در مناطق جنوبی، معمولاً گیاهان شهدزا دیگری وجود ندارند، عسلی که توسط زنبورها تولید می‌شود، عسل تک‌گل و خالص کنار است. این موضوع به خلوص و کیفیت بالای عسل کنار کمک می‌کند.

۳. فرآوری شهد در کندو

• انتقال و تبادل: پس از بازگشت به کندو، زنبورهای جمع‌آوری‌کننده شهد را به زنبورهای جوان‌تر (زنبورهای پردازشگر) منتقل می‌کنند. این فرآیند دهان به دهان یا “تروفالاکسیس” چندین بار تکرار می‌شود.
• تغییرات آنزیمی: در طول این فرآیند، زنبورها آنزیم‌های خاصی (مانند اینورتاز) را به شهد اضافه می‌کنند. این آنزیم‌ها ساکارز موجود در شهد را به قندهای ساده‌تر مانند گلوکز و فروکتوز تجزیه می‌کنند. این مرحله برای تبدیل شهد به عسل و افزایش ماندگاری آن حیاتی است.
• کاهش رطوبت (غلیظ‌سازی): شهد جمع‌آوری شده در ابتدا رطوبت بالایی (حدود ۶۰ تا ۸۰ درصد آب) دارد. زنبورها برای کاهش رطوبت و غلیظ کردن عسل، شهد را بارها در دهان خود جابه‌جا کرده و با بال زدن مداوم، جریان هوا را در کندو ایجاد می‌کنند. این تهویه باعث تبخیر آب اضافی می‌شود تا رطوبت عسل به حدود ۱۴ تا ۱۸ درصد برسد. کاهش رطوبت از فساد عسل جلوگیری می‌کند.
• ذخیره‌سازی و پلمپ: زمانی که عسل به غلظت و رطوبت مطلوب رسید، زنبورها آن را در سلول‌های شش‌ضلعی شان‌های مومی ذخیره می‌کنند. پس از پر شدن هر سلول، زنبورها آن را با یک لایه نازک از موم پوشانده یا “پلمپ” می‌کنند. این پلمپ نشان‌دهنده رسیدن عسل و آماده بودن آن برای برداشت است.

۴. برداشت عسل

 

• زمان برداشت: برداشت عسل کنار معمولاً همزمان با پایان گلدهی درختان کنار (اواخر مهر تا اوایل آبان) انجام می‌شود. زنبوردار زمانی اقدام به برداشت می‌کند که بیشتر سلول‌های عسل پلمپ شده باشند.
• دور کردن زنبورها: برای برداشت، زنبوردار از ابزارهایی مانند دود استفاده می‌کند تا زنبورها را به آرامی از قاب‌های عسل دور کند و از نیش زدن آن‌ها جلوگیری شود.
• جدا کردن شانه‌ها: قاب‌های پر از عسل به دقت از کندو خارج می‌شوند.
• استخراج عسل:
  • برش موم: ابتدا لایه نازک مومی که روی سلول‌های عسل قرار دارد، با چاقوهای مخصوص (معمولاً گرم) برداشته می‌شود.
  • استفاده از اکستراکتور: قاب‌های بدون موم در دستگاهی به نام “اکستراکتور” قرار داده می‌شوند. این دستگاه با نیروی گریز از مرکز، عسل را از شانه‌ها جدا می‌کند بدون اینکه به ساختار شانه‌ها آسیب برساند. این روش به زنبورها اجازه می‌دهد تا شانه‌ها را دوباره برای ذخیره عسل استفاده کنند.
  • فیلتراسیون: عسل استخراج شده از اکستراکتور، ممکن است حاوی ذرات ریز موم یا سایر ناخالصی‌ها باشد. برای از بین بردن این ذرات، عسل از فیلترهای مشبک (معمولاً چند مرحله‌ای) عبور داده می‌شود. این فیلتراسیون اولیه برای حذف ناخالصی‌های بزرگ است.
• بسته‌بندی و نگهداری: پس از فیلتراسیون، عسل در ظروف مناسب و استریل (شیشه‌ای یا پلاستیکی مخصوص مواد غذایی) بسته‌بندی می‌شود. عسل کنار را باید در جای خنک و تاریک نگهداری کرد تا خواص آن حفظ شود.

برای به دست آوردن بیشترین املاح و ویتامین از عسل ها می توان آن را با ترکیب دیگر محصولات زنبورعسل مصرف کرد تا بتوان از اثر معجزه آسای آن بهره مند شد.یکی از این ترکیب بسیار مهم با ژل رویال است که این ترکیب مانند قویترین دارو و انرژی زا عمل می کند.

 

کدام نوع عسل بهترین کیفیت را دارد

به طور قطع نمی توان گفت فلان عسل کیفیت بالایی دارد،زیرا همه ی عسل های طبیعی که توسط زنبورعسل تولید می شوند از هرگیاهی که باشند دارای خاصیت منحصر به فردی خواهد بود و قطعا کیفیت برتری نیز خواهد داشت.عسل طبیعی چهل گیاه که در ارتفاعات کوهستانی به دست بیاید قطعا بهترین کیفیت را در سطح خودش خواهد داشت نه نسبت به بقیه ی عسلها،بعد از آن عسل های جنگلی که تنوع گیاه و گل در آن زیاد بوده و عسل با کیفیتی حاصل می کند ولی بدترین خصوصیت این نوع عسل رطوبت آن است.بعد از عسلهای اشاره شده عسلهای تک گل مانند آویشن ،گون ،سیاهدانه ،گشنیز و کُنار بهترین نوع عسل خواهد بود.

عسل کُنار و ژل رویال

امروزه به دلیل تنوع زیاد محصولات افراد زیادی به دنبال تولید محصول جدید بوده که مخلوط عسل و ژل رویال یکی از آنها می باشدبا توجه به خواص زیادی که عسل و ژل رویال به طورجداگانه دارند ترکیب این دو نیز اثر دارویی زیادی را نیز دارد.

1-تقویت انرژی بدن

2-جان بخشی به سلول های در حال مرگ

3-ضد پیری

4-بهبود عملکرد قلب و تنظیم ضربان قلب

5-تقویت کننده ی اعصاب و مغز

6-تقویت بینایی

7-تقویت استخوان بندی و تامین کلسیم بدن

8-افزایش عمر

9-جوان سازی پوست

10-جلوگیری از ریزش موی سر

چرا به عسل کُنار شاه عسلها می گویند؟

اکثر محصولات گرمسیری نسبت به مناطق دیگر مانند کوهستانی و جنگلی بسیار مرغوب و خوشمزه می باشد مانند خرما، انبه ،موز و کُنار از بهترین میوه جات طبیعت می باشد.محصولات گرمسیری اکثرا دارای طبع گرم بوده و برای افرادی که بدنشان گرم و طبع گرمی دارند بسیار مفیدتر است.عسل کُنار نیز از میوه های گرمسیری بوده و از طریق ریشه ی درخت املاح و مواد معدنی فراوانی را جذب می کند و عسل کُنار نیز همین خاصیت را داراست در آزمایشات انجام گرفته مشخص شده که عسل کُنار نسبت به سایر عسلها ویتامین و مواد معدنی زیادی دارد لذا در بین اعراب به شاه عسل ها معروف شده است.