قیمت اکستراکتور برقی
اکستراکتور (عسلگیر) برقی، دستگاهی است که با استفاده از نیروی مکانیکی و الکتریکی، فرآیند جداسازی عسل از موم (شان) را انجام میدهد. در زنبورداریهای صنعتی و نیمهصنعتی که حجم برداشت محصول بالاست، استفاده از اکستراکتور دستی توجیه اقتصادی و زمانی ندارد و نوع برقی آن به دلیل سرعت، دقت و کارایی بالا، ابزار اصلی برداشت محسوب میشود.
مکانیسم عملکرد: نیروی گریز از مرکز
اساس کار تمامی اکستراکتورها، نیروی گریز از مرکز (Centrifugal Force) است.
- قابهای عسل پس از پولکبرداری (باز کردن سر سلولها)، درون سبد دستگاه قرار میگیرند.
- موتور الکتریکی سبد را با سرعت بالا میچرخاند.
- نیروی گریز از مرکز باعث میشود عسل مایع از داخل سلولهای ششضلعی به سمت بیرون پرتاب شده و به دیواره داخلی مخزن برخورد کند.
- عسل سپس از روی دیواره به پایین سرازیر شده و از شیر خروجی (Gate) تخلیه میشود.
- مزیت بزرگ این روش، سالم ماندن قابها و برگه موم است که میتوان آنها را مجدداً به کندو بازگرداند تا زنبورها دوباره در آن عسل ذخیره کنند (صرفهجویی در انرژی زنبور برای مومبافی).
اجزای اصلی دستگاه
- مخزن (Tank): باید حتماً از جنس استیل ضدزنگ (Stainless Steel 304) با گرید غذایی باشد تا در تماس با عسل (که خاصیت اسیدی دارد) دچار خوردگی نشود. کف مخزن معمولاً مخروطی است تا تخلیه کامل عسل تسهیل شود.
- موتور و گیربکس: موتورهای الکتریکی معمولاً در بالا یا پایین دستگاه نصب میشوند. وجود گیربکس یا تسمه برای انتقال نرم قدرت و جلوگیری از لرزش ناگهانی ضروری است.
- کنترلکننده سرعت (اینورتر/دیمر): مهمترین بخش اکستراکتور برقی است. این سیستم به اپراتور اجازه میدهد چرخش را با دور آرام شروع کرده و به تدریج سرعت را افزایش دهد. (شروع ناگهانی با سرعت بالا باعث شکستن شانها میشود).
- شیر تخلیه: در پایینترین نقطه مخزن برای خروج عسل نصب شده است.
چند روش برای برداشت عسل طبیعی داریم؟ شهد گیری عسل و جدا کردن از موم از مقوله های مهم صنعت زنبورداری محسوب میشود و این مسئله موجب شده عده ای با دانش روز اقدام به تولید دستگاههای اتوماتیک و نیمه اتوماتیک جهت اینکار ابداع نمایند و در حال حاضر اکستراکتور تنها وسیله ی اصلی برای این کار محسوب میشود.

انواع اکستراکتور از نظر توری قاب
برداشت عسل طبیعی به صورت شهد روش های سنتی زیادی دارد و فشار مکانیکی از قدیمی ترین روش های مرسوم برای اینکار میباشد.اما امروزه دستگاهی به نام اکستراکتور این وظیفه ی بزرگ را بر عهده داشته و سالانه بیش از ۴۰ هزار تن از این عسل در ایران استخراج میشود.
یکی از قسمت های مهم اکستراکتور ها توری های نگهدارنده ی قاب عسل طبیعی است که به طور علمی به سه مدل میباشد:
۱-شعاعی
۲-لولایی خود برگردان
۳-مماسی
هر کدام از مدل های اشاره شده دارای مزایا و معایبی بوده و در قیمت نهایی نیز تاثیر زیادی دارد.

مزایا و معایب اکستراکتورها
خود اکستراکتور ها از نظر خصوصیات بسیار مطلوب هستند و مزایای این وسیله برای هیچ کس پوشیده نیست.اما خود این دستگاه از برخی مواضع دارای معایب های زیر میتواند باشد:
۱-هزینه ی تعمیر نگهداری
۲-هزینه ی جابجایی
۳-لوازم یدکی
اما با اشاره به مزایای آن متوجه میشویم اکستراکتور به قدری به زنبورداران و عرضه ی کننده ی عسل کمک میکند که موارد بالا در برابر انها هیچ میباشد.
۱-امکان تولید زیاد و توسعه ی زنبورداری
۲-برداشت عسل گون اصل بدون موم
۳-ایجاد اشتغال

فروش اکستراکتور ویژه ی عسل
همانطور میدانیم استراکتور ها براساس گریز از مرکز یا حرکت دورانی توری ها ساخته میشود و اولین بار این وسیله برای برداشت عسل در زنبورداری های تولید و به بهره برداری رسید.اما برای استفاده های دیگری از جمله موارد زیر میتوان استفاده کرد:
۱-لبنیاتی ها
۲-عطاری های
۳-تولیدی عرقیجات گیاهی و..
اما استراکتور های عسل دارای ویژگی های منحصر به فردی هستند و به خاطر ویسکوزیته ی بالای عسل از گیربکس های بسیار مقاوم فولادی یا چدنی استفاده میکنند.

چگونه اکستراکتورهای استانداردی تهیه کنیم؟
این دستگاهها برای کارکرد خوب باید از قطعات استاندارد و لوازم بسیار مرغوبی استفاده شود و این موارد با تغییر کردن توری ها یا تعداد قاب متفاوت میشود.از جمله موارد مهم در ساخت استراکتور طبق زیر هستند:
۱-ورق استیل
۲-قوطی های نگهدارنده ی مخزن
۳-گیربکس و چرخ دنده ها
۴-شیر خروجی
۵-جنس بدنه ی دستگاه
جهت تهیه ی بهترین استراکتور با تجهیزات استاندارد با ما در تماس باشید.


بدون دیدگاه